Mijn naam is Bert Coppens en ik ben geboren in 1961.

Ik heb zo lang ik me kan herinneren altijd getekend en geschilderd.

Na jaren voornamelijk abstract werk te hebben gemaakt in primaire kleuren ben ik daar15 jaar geleden abrupt mee gestopt. Ik had er ineens meer dan genoeg van. Ik kon geen abstract werk meer maken, heb het meeste weggegooid en ben alleen nog maar realistisch werk gaan maken, voornamelijk portret en figuur.

Mijn werk zit tegen hyperrealisme aan maar zal het nooit echt worden omdat ik wil dat je moet kunnen zien dat het een schilderij is. Van afstand mag het gerust bijna een foto lijken maar als je een paar stappen naar voren zet moet je de penseelstreken, de onderschildering en desnoods de lijntekening kunnen zien; je mag zien hoe het gemaakt is.

Als autodidact met een voorliefde voor de technische kant van de schilderkunst heb ik heel veel technieken bestudeerd en uitgeprobeerd om uiteindelijk bij het werken met acrylverf uit te komen. Na jaren van experimenteren heb ik een manier van werken gevonden die mij het beste ligt en acrylverf, met zijn snelle droogtijd, leent zich daar het beste voor. Als ondergrond gebruik ik acrylpapier of canvas (katoen) dat ik geprepareerd aan de rol koop om indien nodig zelf op te spannen op aluminium spieramen. Ik werk uitsluitend met foto's. Bij de foto's die ik gebruik heb ik bijna altijd meteen een idee van wat ik ermee kan en wil doen. De foto's worden in Photoshop bewerkt en soms met elkaar gecombineerd tot ik een voorstelling heb waar ik mee aan de slag kan. Voor mij is het belangrijk dat er een (nieuwe) technische uitdaging in zit.

Daarom zal ik nooit lang hetzelfde soort werk maken. Als het voor mijn gevoel routine of een soort kunstje begint te worden, wordt het tijd om weer een andere weg in te slaan. Zo ben ik sinds kort weer volledig in kleur gaan werken na een periode alleen in zwart, wit en blauw gewerkt te hebben. Overigens gebruik geen zwart maar Payne's Grey (een prachtig koel, diep donker grijs met een lichte blauwzweem).

In uren heb ik niet veel tijd nodig om een schilderij te maken (tussen de 40 en 120 uur) maar toch kan het soms maanden of zelfs jaren duren voordat een werk af is. Omdat ik de neiging heb om nieuwe ideeën meteen vorm te willen geven blijft het werk waar ik op dat moment mee bezig was liggen. Er zijn altijd wel een stuk of 20 schilderijen en tekeningen waar ik mee bezig ben. Het gebeuren dat ik een werk dat ik al meer dan een jaar niet aangeraakt heb ineens weer tevoorschijn tover om het vervolgens binnen twee dagen af te ronden.

Ik heb nooit de ambitie gehad om een carrière als beeldend kunstenaar na te streven, mijn manier van werken leent zich daar ook niet toe. Het is vooral het creatieve proces, het maken waar ik in geinteresseerd ben. Nieuw werk hang ik op, ouder werk verdwijnt in de opslag. Tegenwoordig vind ik dat eigenlijk zonde en ben gaan denken over een manier om mijn werk te kunnen tonen. Exposeren in een galerie of zaal hoeft van mij niet echt, maar de moderne online mogelijkheden om werk te laten zien (en misschien te verkopen) spreekt mij wel aan. Vandaar dat ik hier nu te vinden ben.